Yüzleşme

Mesai saatlerini bitirip işten çıktığında günün yorgunluğunu  hissediyordu, hava kararmıştı. Canı çok sıkkındı bu akşam. Arkasına dönüp baktı anlamsızca sanki bir nefesin takip ettiğini düşünmüştü, sessizdi. Bunaldığını hissediyordu. İnsanlar, insanların yarattıkları kaos ve yaşananlar. Arabasına doğru yürürken çalışma hayatına alışamadığını, gördüklerinin sol yanını fena acıttığını düşündü. Okul yıllarının idealistliğini düşündü, sonra hayata dair o günkü fikirlerini. Dünyayı kurtarmaya hazırdılar o günlerde arkadaşları ile. Şimdilerde ne o arkadaşlar kaldı, ne de dünyayı kurtarabileceğine dair inancı. 

Arabasını çalıştırdığı anda bu gecenin farklı olacağını biliyordu,  karanlığa doğru sürmeye karar verdi. Her zaman çok severdi araba kullanmayı. Nostaljik şarkıların çaldığı radyo frekansında eski günleri hatırlatan şarkılar çalıyordu. Uzaklaşmak istediği insanlar mıydı, insana dair inancı mıydı, yoksa kendisi miydi o anda, sadece karışıktı hissettikleri. Eski şarkılar, eski günleri hatırlatıyordu. İlk kavgasını, ilk konseri, ilk aşkı, ilk aldatılışı, ilk gidişi. İlk olan ne varsa geçmişe dair sıraya dizilmişlerdi  bu gece, bir radyo kanalının şarkı listesinde. Oysa o anda düşünemediği, hayat kendi yolunu çiziyordu. Akması gerektiği gibi akıyordu. Bazen neşeli bazen hüzünlü.

Kahve içme alışkanlığı edinmişti geçip giden günlerinde. Canı fena halde kahve istedi gecenin karanlığında bilinmeze akan yolculuğunda.  Düşüncelerle ilerlediği yolda saat de epey ilerlemiş, gece yarısını geçmişti. Işıkları sönük yanan bir sabahçı kahvesi gördü. İçeri girdiğinde havanın soğuk olduğunu yeni hissettiğini farketti, gülümsedi. İçeride yarı tüten bir sobanın çevresinde bir kaç kişi oturmuş, kendi hallerindeydiler. Derin bir sessizlik hakimdi, herkesin sınırlı sayıdaki sözü bitmiş gibiydi. En acısından kahve istedi, hani kırk yıl hatırı olandan.




Her çektiğinde sigarasını tüketmekte hızlı, ama külünü boşaltmakta bir o kadar ağır davranan yüzü kederli olanını seçmişti, yakınına oturmak için. Sessiz adam kafasını kaldırıp,  daha önce  görmediği yabancı ziyaretç,ye baktı. Nerden geliyorsun, kimsin diye sordu merakla kahvenin kederli görünen müdavimi. 

-  Nerden geldiğinin ne önemi var ki nereye gittiğini bilmedikten sonra. Kendimden geliyor, kendime gidiyorum.

 Sohbet artık kaçınılmazdı, sessizliğin  büyüsü bozulmuştu bir kere. 

- Kaçıyor musun?

- Bilmiyorum.

- Kaçamazsın, yüzleşeceksin. Yaşam önce büyütür, fikirlerini olgunlaştırır, sonra senin olgunlaşan fikirlerinle seni yüzleştirir. Temelin sağlam mı, iyi öğrendin mi diye sorgular seni. Sana bunu sınayacak çevre oluşturur, bazen maddi imkan bazen de yetki verir. Fikirlerinin adamı mısın, yoksa başkalarının fikirlerini yansıtan bir figür müsün yaşamda.  Eğer fikirlerinin adamı isen bu kez sen sorgularsın yaşamı, kendini bir sabah kahvesinde ya da sahilde bulamayacağın cevapları ararken bulursun. Eğer inandıklarınla yaşadıkların çelişiyor ve sen rahatsızsanbu durumdan, sen olmuşsun demektir. 

- Peki bundan sonra ne olacak, ne yapmalıyım?

- Kim bilebilir ki bunu, yaşam akışını çizecek  yolunun ve sen bu akışta kendi rolünü belirleyeceksin. Kendini nasıl konumlandıracaksan bu yaşamda, onun sana sunduklarını yaşayacaksın.  Hadi yolun uzun, kahven bitti. Yol bekletmeye gelmez, geç oldu. Ne ilk yolcusun bu kahveden geçen, ne de son. Bu yolculuk ne senin ilk yolcuğun, ne de son. Geçmişte farklı yöntemlerle sorguladığın gibi yine sorgulayacaksın olan biteni. Yüzleşme yaşam boyu sürecek.

Döndüğünde sabah ilk ışıklarını cömertçe iletiyordu. Umut bu sabah bir kez daha doğmuştu yeni başlangıçlara, tazelenmişti yaşam.






Yorumlar

  1. En kallavisinden yorum yap deseler şu güzel yazıya; özeti, anafikri, esası "nerden geldiğinin ne önemi var ki nereye gittiğini bilmedikten sonra. Kendimden geliyor, kendime gidiyorum." cümlesi olur derdim. Günleri, haftaları, ayları ve hatta yılları özetlemiş bu anlamlı cümle. Not ettim bir yere. Çok sevdim çook.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yürekli dostum, bu yoruma ne karşılık versem bilemedim. Senin pozitif bakışının güzelliği. İnsanın yansımasıdır karşında gördüğü. Ne yaparsak da kendimize, ne söylersek de kendimize değil mi?

      Sil
  2. Çok derin ve sorgulayıcı. Teşekkürler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yaşam ayrıntılarda gizlidir, en zoru insanın kendini sorgulamasıdır. Teşekkürler..

      Sil
  3. Bazen uzaklaşmak iyidir.
    İnsanlardan kaçarken insanlığı aramak......Bu da sizin duyarlılığınız gösteriyor.
    Derin manalar içeren yazınız ufkumu açtı....

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu etkiyi vermek beni çoook mutlu etti. Teşekkür ederim, bu güzel yorum sizin inceliğiniz.

      Sil
  4. Yine muhteşem bir yazı. Etkileyici..Yüzleşme yaşam boyu sürecek fakat umutlar asla tükenmeyecektir..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Her sabah doğan güneşle umutlar yeşerecektir, yaşam sürdükçe. Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.

      Sil
  5. Ne kadar etkileyici bir yazı. Emeğinize sağlık :)

    YanıtlayınSil
  6. "Eğer inandıklarınla yaşadıkların çelişiyor ve sen rahatsızsan bu durumdan, sen olmuşsun demektir." Benim favori cümlem de bu:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Rahatsız olmanın iyi hali bu olsa gerek. Teşekkürler..

      Sil
  7. Yüzleşemediklerimiz peşimizi bırakmaz zaten kendi mahkememizi sonlandırmadıktan sonra. Güzel bir yazı olmuş elinize sağlık

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. O yüzleşme muhakkak bir gün gelir ne kadar kaçsak da, her cümlenin sonu olmalı hayatımızda. Virgüllerle yaşayamayız. Teşekkürler..

      Sil
  8. Bazı yazılar yazma isteği uyandırıyor bende. Okudukça yazmak istedim, öykünün sokaklarına açılıp yeni insanlarla tanışmayı diledim. Bir de yazıdan bir alıntım var ki bunu böyle yapan hayatı sorgulatıyor: "Şimdilerde ne o arkadaşlar kaldı, ne de dünyayı kurtarabileceğine dair inancı. " Acaba bu değişime değiyor mu hayatın mevcut hali? Veya değdi mi? Neşeli sevgilerle :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu yorumu okumak benim için büyük mutluluk. Değmiyor, değmese de değişim kaçınılmaz. Geçen günlerimizin ardına baktığımızda neler değişti. Sevgiler..

      Sil
  9. Bazen yüzleşmektense kaçmak iyidir diye düşünüyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Kaçtıkça sonlanmayacaktır, rahatsız edecektir ve bir gün yine yüzleşme kaçınılmaz olacaktır. Teşekkürler..

      Sil
  10. Kaçmak iyi bir şey değil, doğru olan yüzleşmek tabii ki ama eğer yüzleştiğin değiştiremeyeceğin bir şey ise sürekli için içini yemektense kabullenmek gerekebilir. Güzel yazı elinize sağlık.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Değiştiremeyeceklerimizi kabul etme sabrı ve gücü dilerim Allah' tan. Ama değiştirebileceklerimiz için pes etmemeliyiz. Güzel yorumunuz için teşekkürler.

      Sil
  11. Bu sıra hepimizde bir gitmek özlemi.
    Ta ki önümüze bir kahveci çıkana, bir kahve molası verene dek.... Sonra, dön geri.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Enerjimiz kahve alana kadar desenize :)) Teşekkürler..

      Sil
  12. Yine dokurmuşsun Mehmet, kalemine sağlık!

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim arkadaşım, beğenmene sevindim.

      Sil
  13. Güzel bir y azı. Kaçmaya çalışsak da uzaklaşamıyoruz. Kalıp umut etmek ve mücadele etmek galiba en iyisi.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ne kadar kaçsak da, ertelesek de bir gün yüzleşmek kaçınılmaz. Teşekkürler.

      Sil
  14. bazen her şeyin tadı kaçıyor işte o zaman umursamaz oluyor insan. :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız bazen her yaşanan olumsuz olabiliyor. Her olumsuzluk aynı zamanda olumlu bir haberin temelidir.

      Sil
  15. Felsefi derinliklerle dolu lezzetli ama kısa bir sohbeti keyifle okudum. Teşekkürlerimle :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz, keyif almanız beni çok mutlu etti.

      Sil
  16. Çok güzel bir hikaye olmuş. Hayatta her şey olması gerektiği gibi ilerliyor aslında ve şahsen bunun farkına geç varıyoruz.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yaşam kendi içinde her duyguyu barındırıyor, zamanı gelince bize yaşatıyor. Teşekkürler..

      Sil
  17. oleeey sabaha karşı soba başında çayla hayat dersi ne güzeeel :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yazınca ben de özendim. Ne güzeldir soba başında içilen kahve, kestane ve sıcak sohbet değil mi?

      Sil
  18. Bu kadar güzel ve anlamlı bir yazıya ne diyeceğimi bilemedim... Ellerine sağlık ♥

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ben ne diyeceğini hissettim, sözün ne önemi var. Teşekkürler..

      Sil
  19. kabullenmekle başlıyor sanırım her şey. yüzleşip sertçe gerçeğimizi kabullenmedikçe hep hoyratça vurmaya devam edeceğiz kendimize. sonrasında dediğiniz gibi akmaya devam edecek hayat bazen neşeli bazen hüzünlü.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Sürecin en zor yanı da kabullenebilmek olmalı, gerisi kendiliğinden gelişiyor. Yaşam içinde sevinç de keder de var. Teşekkürler..

      Sil
  20. Tam kaçarken "kaçınılmaz sohbetlerde" kendine yakalanmak... En sevmediğim...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bazen keyifli olabiliyor, karşıdaki kişiye bağlı olarak değişebiliyor.

      Sil
  21. Yok sayıp üstünü örtmek yerine yüzleşme yoluna gitmelik en iyisi. Kendinle bir şekilde yüzleşiyorsun da yüzleşmek istediklerin ya evde yoksa😇😇. Sıkı yazıydı bu arada. Tebrikler 😊🤚

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim. Ne kadar yok saysak da yüzleşme gerçekleşecektir yaşamın bir çok noktasında.

      Sil
  22. "kendimden geliyor kendime gidiyorum" bitmeyen bir döngü ama neredeyse kimse de farkında değil. :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bir gün gelir her insan farkına varır, eğer farkında değilse insan henüz gelmemiştir o gün. Teşekkürler..

      Sil
  23. her akşam bir yüzleşme yaşarız ve her yeni günde yeni başlangıçlara kapılar açarız; bulabilenler için

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Her gün yeni umutların, yeni başlangıçların habercisidir. Teşekkürler..

      Sil
  24. Ben yazmayalı yorumlar ne kadar çoğalmış. Kıskandım :) Eskiden bize hiç yorum yazmazlardı...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yorum almak gerçekten çok güzel, çok teşekkürler yorum yazanlara. Ben yorum yazmayı da severim :)) Teşekkürler..

      Sil
  25. Çok güzel bir yazı. Konuşmaları çok beğendim. Dört bir yandan kuşatılmışken kaçmak anlamsızdır. Teşekkürler

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Kaçabilmeyi başarsaydı insan, sürekli bir kaçış arayışında olmazdı. Güzel yorumunuz için ben teşekkür ederim.

      Sil
  26. Çok hoşuma gitti. Kaleminize sağlık...

    YanıtlayınSil
  27. Bazen sabırsız,sonuç odaklı davranıyorum ama sürecin keyfini de çıkarmalıyız valla :)
    Emeğinize sağlık :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. O sabırsızlık bende de var, Akdeniz genlerime bağlıyorum :)). Sürecin keyfini çıkarmalıyız oysa. Teşekkürler..

      Sil
  28. Kendi kendinle yalnız kalmayıp içinle yüzleşmeli insan. Yüzleşmek bizi biz yapar. Arındırır. Güzel bir yazı olmuş. emeğinize sağlık

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Arındırır ne güzel ifade. Kesinlikle haklısınız, güzel katkınız için çok teşekkür ederim.

      Sil
  29. Hiç tanımadığımız insanlarla bazen iç dünyamızı daha rahat paylaşıyoruz. Yakınlarımızı kırmamak için mi yoksa anlaşılamama korkusundan mı bilemiyorum ama yabancılarla derin mevzuları konuşmuşluğum çoktur :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. "Kardeşin duymaz eloğlu duyar" misali daha rahat oluyor. Açıkçası ben de tercih ederim, daha tarafsız bir paylaşım oluyor kanaatindeyim ve daha sağlıklı geri bildirim alabiliyoruz belki de yüzyüze hiç görüşemeyeceklerimizden. Teşekkürler..

      Sil
  30. İnandığımız ama yaşadığımızın çelişmesi...insanı can evinden vuran bir cümle . Emeğinize sağlık.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, aslında biraz mevlevi öğretisi gibi olmalı insan. "Ya göründüğü gibi olmalı, ya da olduğu gibi görünmeli. Teşekkürler..

      Sil
  31. geçerken bi uğradıım, iyi geceleer :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel yapmışsın, ben de bir varım bir yokum bir kaç aydır. Biliyorum daha sık uğramalıyım bloglara, senin enerjine hayranım. Teşekkürler..

      Sil
  32. Yüzleşmek kaçınılmaz sorgulamak ta öyle..insansan düşünüyorsan hepsi var ama umutta öyle, o en güzeli :)
    yazınızı sabah uyanınca okudum ve yeni bir gün de bana yeni bir umut oldu, kaleminize sağlık çok güzeldi..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu hissiyatı geçirebilmek beni çok mutlu etti. Beğendiğinize çok sevindim, teşekkürler.

      Sil
  33. Siteniz içeriğini ve temasını beğendim.Emeğinize sağlık,sizi takibe aldım.Zaman ayırmak isterseniz sizi de beklerim.Sağlıcakla Kalın.

    https://www.fragmanlarizle.com/

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sizi takibe aldım, Sizin de çok güzel siteniz var, dolu dolu. Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.

      Sil
  34. Yüzleşme yaşam boyu sürecek derken ne haklı :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle çok haklı, yaşam boyu sürecek bu yüzleşme. Kolay değil yüzleşebilmek bazen. Teşekkürler..

      Sil
  35. Kimsenin isteyerek çalıştığına inanmıyorum ben bu sabah 8 akşam 5 döngüsü herkesi mutsuz ediyor. Pazartesi sendromu diye hastalık türettik insanlığa daha ne olsun. Kendimizden, insanlardan laçıp kafa dinleyebileceğimiz ve paraya ihtiyaç olmayan bir yere gidebilsek alayımız kaçarız da olmuyor işte :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi ya, doğru söze ne denir. Yaşamımızda çalışmak çok büyük pay alıyor, geriye kalan ile tatmin olabilmek çok zor. Keşke dediğin gibi bir yer olsa.

      Sil
  36. Kaçmak istediğim çok zamanlar oldu. Ne çare ben de kahramanınız gibi ne istediğimi bilmiyordum. Gençlik halleri :) Çok sıcak, samimi bir hikayeydi. Teşekkürler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım hepimiz dönem dönem yaşıyoruz bu duygu halini. Gençlik öyle kolay bitecek bir dönem değil, sadece dünyada biriktirdiğimiz gün sayısı biraz artıyor. Güzel yorumunuz için çok teşekkürler.

      Sil
  37. Çok güzel bir yazı olmuş.Hayat gerçekten öyle. Ben eski bankacıyım. 24 yılım dolduğunda önümde daha 4 yılım vardı emekli olmaya. Banka ev eş çocuklar derken ,artık çalışmak istemediğimi, dışarıdaki hayatın kaçtığını farkettim. Ani bir karar alarak eşimin de desteğiyle istifa ettim. Resmen kendime geldim. Çocuklarımın daha çok yanında oldum. Sevdiğim hobilerimi yapmaya başladım. Daha sonra emekli de oldum:)Bir saniye bile pişman olmadım. Herkesin gönlünce yaşaması dileğimle.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle bu güzel yorumunuz ve katkınız için teşekkür ederim. Hayallerinizden peşinden gitmeniz ve mutlu olmanız çok güzel. Bazen insan içindeki sesi dinlemeli, en doğrusunu fısıldayacaktır hatta belki de bağırıyordur bir süredir. Siz ne güzel duymuşsunuz bu sesi. Ben de sizin gibi bitireyim, herkesin gönlünce yaşaması dileğiyle.

      Sil
  38. Evet kaçmayı tercih ediyoruz çoğu zaman ama beyhude bir çaba eninde sonunda yüzleşeceğiz. Teşekkürler.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yüzleşme kaçınılmaz, bir gün bir yerde tam olarak zamanını bilemesek de. Hatta yaşam bıoyu bir çok kez. Teşekkürler..

      Sil
  39. Çok beğendim ve samimi buldum :))) Tebrikler...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmeniz beni mutlu etti, güzel yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  40. Hayata dair çok anlamlı ve güzel bir yazıydı "yüzleşme" . Yüreğinizde birikenler ne hoş akmış, taşmış cümlelerinize. Emeğinize sağlık.

    YanıtlayınSil
  41. yolculuklar bitmiyor hayatta, harika :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bittiğinde yaşam da artık sona eriyor sanırım. Yaşam aktığı sürece gerçeğimiz oluyor yüzleşme, teşekkürler..

      Sil
  42. Merhaba, Blog sayfalarında isminizi görmüş ama daha önce bir yazınızı okuma fırsatım olmamıştı. Hikayeniz ve ifade şekliniz gerçekten çok etkileyici, kaleminize sağlık. Hepimizin dönem dönem kendimizle yüzleştiğimiz ya da tükenmişlik sendromu yaşadığımız zamanlar oluyor. Ben de bu tükenmişlik ve arayış içerisinde bulunduğum bir dönemde (eşimin de desteği ile) Antalya'dan İzmir'in Seferihisar ilçesine taşındım. Cittaslow (Sakin şehir) şehirlerinin başkenti olan Seferihisar'da artık daha sakin bir hayat sürüyoruz. Pazarlama işimi devam ettirsem de artık eskisi kadar seyahat yapmıyor, hafta sonu olunca çocuklarım ve eşim ile birlikte Ege kasabalarını geziyor, festival ve şenliklere katılıyoruz. Oğlum İzcilik faaliyetlerine başladı, küçük kızım da Çocuk Belediyesinin etkinliklerine katılıyor. Hepimiz gayet mutluyuz. Kısacası hayatımın son 3 senesine artık ben yön veriyorum, anı yaşamaya hayatı kaçırmamaya özen gösteriyorum. Yazınız biraz çenemi düşürdü, kusura bakmayın... Sevgilerimle...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmenize sevindim. Ben doğma büyüme buralıyım, doğdukları yerde ölenlerden olma yolundayım. Giritli bir aileden geliyorum, bildiğim epey bir Egeliyiz. Seferihisar huzurludur, bazen pazarına uğrarım. Hoşgeldiniz şehrimize, sıcaktır insanımız. Sabah hiç tanımadığınız biri size gülümseyerek selam veriyorsa İzmir'desiniz demektir. Her zaman beklerim, benim de biraz çenem düşüktür, severim konuşmayı. Teşekkürler..

      Sil

Yorum Gönderme

Popüler Yayınlar